ต้นไม้แห่งความทรงจำ

ย้อนความทรงจำ​  ​1

มองต้นไม้ต้นหนึ่งแล้วทำให้เราย้อนกลับไปคิดถึงวันที่นำมาคิดถึงคนที่ไปด้วยกัน​  คิดถึงคนช่วย​และคิดถึงคนให้​ 

                คิดถึงคนที่ไปด้วยกัน​ คือ​ พระลูกวัดและพระที่มาจากโคราช

                คิดถึงคนช่วยขุด​ คือ​ พระลูกวัดกับโยม​  แต่ที่น่าประทับใจที่สุดและยังอยู่ในความทรงจำเสมอคือ​โยม(สัก)​ที่ช่วยขุดท่านได้เสียชีวิตไปแล้ว​ และโยมท่านนี้ก็มีนิสัยชอบดื่มเหล้ามาก​ แต่แปลกขณะที่พระไปเอาต้นไม้ท่านกลับเป็นผู้อาสาพาไปด้วยช่วยขุดด้วยโดยที่พระไม่ต้องเอยปากชวน​ และพระลูกวัดก็มีเพื่อนมาจากโคราชจึงชวนกันไปขุดด้วย

                 คิดถึงคนให้​ คือ​​ พ่อป่ง​ ชึ่งเป็นพ่อของโยมที่ช่วยขุด​ อาตมาไม่เคยรู้จักมาก่อนแต่ท่านรู้จักอาตมา​ ท่านตัวเล็ก​ แข็งแรง​  นิสัยท่านชอบเลี้ยงวัว

                กว่าจะมาถึง​ต้องแบกข้ามทุ่งนา​ ห้วยรั้วหนาม​ อย่างลำบาก​ 

เรื่องราวที่น่าจดจำกับคำที่ว่าทำไม่ได้

หมู่บ้านแสนสุข

ย้อนกลับไปเมื่อสิบปีที่แล้ว​กับพื้นที่ที่ไม่เคยไม่มีอยู่ในความทรงจำ​  แต่กลับเป็นที่อยู่อาศัยของเราในวันนี้​ เคยถามตัวเองอยู่เหมือนกันว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่​ ทั้งๆที่่​ มีสถานที่มากมายให้เราเลือกไป และในหมู่บ้านนี้ก็ไม่มีใครที่เราเคยรู้จัก​หรือสนิทคุ้นเคยกันมาก่อน​ 

มันตอบอยากมาก​ แต่คิดว่ามันคงเป็นเพราะพรหมลิขิต​